Menu

salon kominkowy 2

http://kominki-tuszewski.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/Do_Strony.foto-podstrona.SLIM - podstrona FOTO3gk-is-682.pnglink

AUTORYZOWANY PARTNER:

Content

Breadcrumb

Dystrybucja ciepłego powietrza

Powietrze ogrzane przez wkład kominkowy może być rozprowadzane do innych pomieszczeń, zarówno w sposób grawitacyjny jak i wymuszony.

Kryterium wyboru jest w tym przypadku dość klarowne, jeśli chcemy ogrzać powierzchnię nie  większą niż pomieszczenie, w którym znajduje się kominek i pokoje sąsiadujące, powinniśmy zdecydować się na układ z grawitacyjnym obiegiem powietrza. Gorące powietrze (lżejsze od chłodnego) będzie przemieszczało się ku górze do komory grzewczej i do przewodów grzewczych na zasadzie tzw. wyporu termicznego. Dla większych odległości (powyżej 3-4 metrów od kapy kominka), przepływ grawitacyjny jest już niewystarczający. Gorące powietrze nie jest w stanie pokonać oporów przepływu i nie dochodzi do wylotów lub jego prędkość jest za mała (co przekłada się na małą wydajność ogrzewania).

Ważne jest aby wszystkie przewody rozprowadzające były możliwie jak najkrótsze (max. do 3m), w miarę równej długości i dobrze izolowane, a powietrze nie może być rozprowadzane do zbyt wielu pomieszczeń.  Zastosowane rury elastyczne aluminiowe powinny mieć niskie opory przepływu i posiadać maksymalną temperaturę pracy 250 [oC]. Ten układ dystrybucji ciepłego powietrza nie wymaga dużych nakładów finansowych, jest w pełni niezależny i niezawodny, nie pozwala jednak na ogrzewanie większych powierzchni oraz na sterowanie jego skutecznością.

Układ ten mimo swojej prostoty posiada pewne wymagania, które są wyższe aniżeli w przypadku układów wymuszonych – bardzo ważna jest tutaj kwestia właściwej filtracji gorącego powietrza. Charakterystyczną cechą tego typu układów jest bardzo wysoka temperatura nawiewu (kratki lub anemostatu), co jest powodowane niewielką odległością nawiewów od paleniska, oraz małą prędkością przepływu powietrza, które przez to bardzo mocno ogrzewa się od wkładu kominkowego. Wysoka temperatura przy braku właściwej filtracji może powodować bardzo niekorzystne dla zdrowia zjawisko przypalania (pirolizy) kurzu, z tego też względu system ten jest coraz rzadziej stosowany i nie zalecany.

Systemy wymuszone dają dużo większe możliwości w porównaniu do układów grawitacyjnych, jednakże są bardziej skomplikowane i przez to droższe w instalacji. Eksploatacja tego rodzaju systemu też jest z pewnością droższa od kosztów użytkowania systemu grawitacyjnego, co jest spowodowane pobieraniem prądu przez aparat nawiewny, czy elementy sterujące. Zwiększony zasięg instalacji (większa powierzchnia możliwa do ogrzania) z nawiązką rekompensują te wydatki w postaci oszczędności w rachunkach za ogrzewanie budynku.


Sercem systemu jest aparat nawiewny, zasysający gorące powietrza ogrzane przez wkład kominkowy i tłoczący je do wszystkich odnóg systemu. Rury łączące kapę kominka z aparatem nawiewnym powinny mieć możliwie maksymalne przekroje i minimalną długość. Należy pamiętać, iż aparatu nawiewnego nie można obudowywać ani izolować (musi mieć on możliwość pobierania powietrza do chłodzenia silnika).


Bardzo ważne jest prawidłowe dobranie elementów i zaprojektowanie instalacji w taki sposób, by skutecznie spełniała swoje funkcje.

Dobór parametrów instalacji powinno się powierzyć wyspecjalizowanej firmie, która sprawdzi które pomieszczenia trzeba wyłączyć z systemu ze względów wykonawczych (np. z powodu konieczności sprowadzania instalacji kilka metrów „w dół” do niższej kondygnacji), oraz prawidłowo zaprojektuje układ DGP. Nie jest to zadanie łatwe, do pogodzenia jest bowiem kilka trudnych warunków: dotarcia do odległych pomieszczeń, zapewnienia dużej skuteczności ogrzewania oraz  niskiego poziomu szumów. Niekiedy występuje konieczność rezygnacji z ogrzewania niektórych, dalszych pomieszczeń  - dla zapewnienia większej skuteczności grzewczej w pozostałych lub z powodu konieczności stosowania przewodów o bardzo dużych przekrojach. Pamiętajmy, system DGP to typowy system dogrzewający budynek – skuteczne ogrzanie nim 300 metrowego domu (nawet bardzo dobrze izolowanego) jest praktycznie niemożliwe, po pierwsze  dlatego, iż w zasadzie nie ma wkładów kominkowych o tak dużej mocy (nominalnej, a nie maksymalnej!), po drugie  chcąc szybko zapewnić w zimie znaczący przyrost temperatury w odległym od kominka pokoju – musielibyśmy użyć wentylatora ogromnej wydajności – drogiego i hałaśliwego.

Realność naszych zamierzeń, projektant sprawdzi: obliczając zapotrzebowanie na ciepło dla powierzchni, którą chcemy ogrzać oraz wyliczając niezbędną ilość powietrza, która musi być dostarczona, by to zapotrzebowanie spełnić.  Następnie sprawdzi czy opory przepływu na poszczególnych odnogach układu (sumując opory poszczególnych kształtek i przewodów)  nie przekraczają możliwości wybranego aparatu nawiewnego (tzw. sprężu).  Ważne, aby skutecznie dostarczyć powietrze do najdalszych zaplanowanych wylotów, strumień powietrza w krótszych odnogach (znajdujących się bliżej aparatu nawiewnego) można bowiem łatwo ograniczyć – przymykając przepustnicę.

Pamiętajmy też, iż dla sprawnego działania całego systemu, powietrze musi mieć możliwość recyrkulacji, czyli powrotu do pomieszczenia w którym znajduje się kominek. Zazwyczaj nie montuje się nawiewów w łazience i kuchni (są to pomieszczenia gdzie umieszcza się otwory wywiewne wentylacji grawitacyjnej), ciepłe powietrze dostaje się tam najczęściej poprzez otwory w stolarce drzwiowej. Dla poprawnej recyrkulacji drzwi powinny posiadać specjalne otwory lub szczelinę minimum 2 cm przy podłodze

Szybki Kontakt

kontakt-szybkiKOMINKI TUSZEWSKI
JONATAN TUSZEWSKI


ul. Adama Mickiewicza 3
66-470 Kostrzyn nad Odrą

tel. kom. 690 667 127 

biuro@kominki-tuszewski.pl

fb icon

Log In or Register

fb iconLog in with Facebook